ความเฉยชา



เรารู้จักผู้ชายคนหนึ่งใน FB แล้วเราก็คุยกันมาตลอด ผู้ชายคนนี้เขาเป็นรุ่นพี่ต่างคณะที่มหาลัยกับเรา
ต่างคนต่างจบกันออกไป ทำงานคนล่ะอย่าง คนล่ะที่ เรามารู้จักกันใน FB ครั้งแรกที่เราเห็นใน FB เราก็รู้สึกชอบผู้ชายคนนี้ และเราก็คิดในใจว่า เราต้องคุยกับพี่เค้าบ่อยๆ ตอนแรกเราก็แกล้งคุยโน้นคุยนี้ไปต่างๆนาๆเพื่อจะได้คุยกับเขาหยอกล้อเค้าเรื่องรัก บ้างแต่แอบแฝงความจริง จนเรารู้จักกัน มานนานพอประมาณ 7 เดือนกว่า เดือนที่ 8 เรากับเขาก็เริ่มหันมาคบกัน ในเฟสบุค เขาก็มาคุยกับเราทุกวันบอกรักกันจนคนอื่นอิจฉา..แล้วต่อมาประมาณเดือน ธันวาคม เราก็เปลี่ยนสถานะ มาเป็นกำลังคบกันบนเฟสบุค
แล้วสิ้นปีเราก็นัดดันหยุดงาน 4 วัน เราหยุดงานพร้อมกัน เราก็เลยกลับบ้านบ้านเราอยู่จังหวัดเดียวกัน
เราก็มาเจอกันแลัวเราก็มาพักอยู่ด้วยกัน เราก็ยอมรับว่าเรารักเขา เรากับเขาก็มีอะไรกัน แล้วรักของเราก็หวานดีจนเพื่อนอิจฉา หยุดครบ 4 วัน เรากับเขาก็ต่างคนต่างกลับมาทำงานตามหน้าที่ของตัวเองแล้วก็คุยกันด้วยดีมาตลอดแล้วมาพักหลังอาการเขาเริ่มเปลี่ยนไป เวลาเราออนเฟสเขาก็ไม่มาทักเหมือนเดิม เฉยชา โทรศัพท์ก็ไม่ค่อยโทรมา..วันดีคืนดี อยากมาทักก็มา อยากโทรก็โทรมา เวลาเราไปทักก็ไม่ตอบ เวลาเราโทรไปก็นิ่งเฉยเหมือนคนไม่รักกัน..เขาเฉยชากับเรามากๆ เราก็แอบมาน้อยใจทำไมเขาทำกับเราแบบนี้ ไม่รักกันก้บอกกันดีๆ นี้หรือที่เขาบอกว่า ฟันแล้วทิ้ง....ความรักในโลกออนไลน์ จะรักหรือจะล้ม มันก็งานนี้ล่ะค่ะ เสียใจมากที่เขาทำแบบนี้ ไม่รักกันน่าจะบอกเราดีๆจะยื้อไว้ทำไมไม่รู้ ทำเหมือนรักในบางเวลาแล้วเราจะทำยังไงดี ถามเขาตรงๆก็ไม่กล้า หรือเราจะเฉยชาตอบกลับเขาบ้าง..จะทำไงดีค่ะ.เสียใจค่ะ