รักแฟนคนอื่น



เป็นคนชอบผู้ชายพูดมากพูดง่ายๆก้อคือปากดีวันหนึ่งเราก้อได้เจอบอยแล้วใช่สแปกเราแต่มันเจอในวันที่ผิดวันที่ยังไม่สมควรเจอกัน
วันแรกที่เจอกับบอยคือวันที่16มีนาคม 2551 เป็นวันที่เรากลับมาจากสารคามแล้วมาหานุแต่นุไม่ว่างก้อเลยให้บอยกับพี่แจ็คมารับแล้วก้อป็นเป็นวันแรกที่เราเห็นบอยแล้วก้อชอบแต่ทำไงได้มันพูดไม่ได้เมื่อเราอยู่ในฐานะแฟนนุก้อต้องเก็บมันไว้อย่างนี้พอวันต่อมานุก้อพาเราไปน้ำพุดแล้วก้อเป็นวันที่เราต้องผิดหวังเมื่อบอยมีแฟนแล้ว แล้วก้อเอาแฟนบอยไปด้วยเราทำไรไม่ได้เลยก้อต้องนั่งเงียบไม่ทำไรเล่นแต่น้ำอย่างเดียวแต่เหตุการณ์ที่ไม่น่าคิดก้อเกิดขึ้นเมื่อแฟนบอยเมาแล้วหลับมีผู้ชายโทรมาหาแฟนบอยแล้วบอยรับทำให้บอยโกธรแล้วก้อโทรกลับไปหาผู้ชายคนนั้น ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องเพราะความที่เราเป็นห่วงบอยก้อไม่อยากให้มีเรื่องแต่บอยกับอยากรู้ว่าผู้ชายคนนั้นอยู่ที่ไหนแล้วก้อให้นุโทรถาม เราก้อเลยเอามาคุยเองถามว่า อยู่ที่ไหนผู้ชายคนนั้นมันก้อบอกเราแต่เราไม่บอกบอยเพราะไม่อยากให้บอยมีเรื่องแต่กลับทำให้ทุกคนเข้าใจผิดคิดว่าเราจะจีบเองเราก้อเลยบอกแต่ก่อนที่เราจะบอกเราถามบอยว่ารักผู้หญิงคนนี้มากไหม บอยบอกว่า มาก เราทำไรไม่ถูกเลยยิ่งบอยบอกว่ามากเราคงไม่มีโอกาสที่เราจะบอยรักเรา (แต่เรามีโอกาสที่จะรักบอย ) แล้วเราก้อทำใจแล้ว แล้วก้อทำตามที่บอยขอก้อเลยบอกว่าอยู่ปางแก พออยู่ได้สักพักหนึ่งเพื่อนบอยก้อเอาเบียร์ให้กินด้วยความเป็นหว่งว่าบอยจะขับรถกับไม่ไหวเราเลยกินแทนหลังจากนั้นเราก้อกับบ้านกับนุแล้วรถบอยก้อให้เพื่อนขับแต่ระหว่างทางรถพี่แจ็คล้มแต่ก้อไม่เป็นไรมากแล้วก้อไปต่อจากนั้นบอยก้อไปส่งแฟนแล้วก้อกับมาด้วยอารมณ์ที่ไม่ดีเราก้อรู้แล้วว่าต้องทะเลาะกัน เราก้อดีใจนะที่บอยทะเลาะกับแฟนแต่อีกใจหนึ่งเราก้อไม่อยากเห็นบอยเป็นแบบนี้วันนั้นไม่อยากกลับเลยเห็นบอยเป็นแบบนี้แล้วแต่บอยก้อบอกว่าให้มาอีกมานั่งกินกับบอย เราก้อตามใจไม่อยากให้บอยเครียดก้อเลยมาแล้วก้อมานั่งกินกับบอยได้สักพักบอยก้อไม่ไหวก้อเลยพิ่งที่ไหล่เราเราก้อดีใจนะที่บอยทำแบบนี้แต่ก้อต้องเกรงใจนุแล้ววันนั้นบอยก้อเลิกกับแฟนแต่ไม่รู้ว่าจริงหรือป่าวแค่นี้เราก้อรู้สึกดีขึ้นเราขอเบอร์บอยมาแล้วเราก้อโทรคุยกับบอยมาตลอดเรารู้ว่ามันไม่ดีบอยก้อรู้ว่ามันไม่ดีแต่ทำไงได้ขอทำผิดเพื่อตังเองดีกว่าทำดีเพื่อคนอื่นเราคุยกับบอยมาโดยที่นุไม่รู้เลยเราผิดที่ทำแบบนี้แต่จะให้เราบอกนุหรอว่าเพื่อนกับแฟนหักหลังมันคงเน่าเกินไปที่จะเกิดมันคงมีแต่ในนิยายที่เพื่อนกับแฟนหักหลังใช่ไหมเวลานุมารับเราถ้าไม่ใช่บอยอยากให้ไปก้อไม่ไปหรอกที่เราไปกับนุตลอดเวลามารับเพราะเราอยากเจอน่าบอยแต่เราไปแล้วเราเจอบอยก้อทำไรไม่ได้ได้แต่นั่งมองพูดไรมากก้อไม่ได้เวลาเราเห็นบอยกินเบียร์เยอะเราก้อบอกไม่ได้ไม่รู้ว่ามันจะต้องเป็นแบบนี้อีกนานแค่ไหน
วัน จันทร์ 24 มี.ค. 2551
วันนี้มีคนโทรมาหาเราบอกว่าชื่อนิถามเราว่าเป็นอะไรกับบอยเราไม่ตอบเขาก้อถามอยู่อย่างนั้น แล้วเราก้อถามว่าบอยอยู่ด้วยหรือป่าวเขาก้อบอกว่าอยู่เราก้อเลยขอคุยด้วยเขาก้อให้คุยเราจำได้ว่าเป็นเสียงบอยแล้วเราก้อถามว่าบอยมีอะไรจะคุยกับเราป่าวบอยตอบว่าไม่มีเราก้อเลยบอกว่างั้นแค่นี้และแล้วเราก้อวางจากนั้นก้อมีเบอร์บอยโทรมาแต่เราไม่รับเพราะคิดว่ายังเป็นนิแฟนของบอยเราก้อเลยไม่รับประมาณ1ชั่วโมงก้อมีเบอร์แปลกโทรมาบอกว่าเมื่อกี้เราแกล้งอย่าโกรธบอยเลยบอยไม่รู้เรื่องรับโทรศัพท์บอยเถอะเราก้อเลยถามว่าทำไมเล่นแบบนี้ไม่คิดมั่งเหรอว่ามันจะทำให้เราไม่คุยกับบอยไปตลอดแล้วเขาก้อขอโทษ แต่เราไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูด พอตอนเย็นบอยก้อโทรมาพูดว่าไม่โทรหากันเลย เราก้อเลยพูดว่าจะให้โทรหาทำไมละบอยก้อคืนดีกับนิแล้วหนิจะให้หนิงโทรหาทำไมบอยบอกว่ายังแล้วหนิงเอาเรื่องนี้มาจากไหนบอยไม่รู้เรื่องบอยบอกว่าวันนี้บอยเอาโทรศัพท์ไว้กับพี่ก๊อฟเขาเอาใช้เล่นเน็ตส่วนบอยไปกับบอลทั้งวันเราบอกว่าไม่เชื่อบอยก้อเลยให้คุยกับบอล บอลพูดเราก้อไม่เชื่อตอนนั้นเราอารมณ์ไม่ดีมากๆไม่ฟังอะไรทั้งนั้นบอยก้อเลยบอกว่าไว้อารมณ์ดีก่อนแล้วค่อยคุยกันแล้วบอยก้อวางประมาณสามทุ่มบอยก้อโทรมาถามว่าอารมณ์ดียังเราก้อบอกว่าอืมแล้วเชื่อยังละทีเนี่ยเราก้อเลยบอกว่าขอโทษบอยบอกว่าทีหลังอย่างฟังคนอื่นมากแล้วก้อคุยกันตามปกติคุยดีกันมาเรื่อยๆมีมาอีกวันหนึ่งนุโทรมาหาเราเราก้อเลยถามว่าคนอื่นไปไหนกันหมดนุบอกว่าไม่รู้ดิเราก้อเลยถามว่าบอยละไปไหนนุบอกว่าไปหาแฟนมันเราเงียบและอึ่งไปแปปนึงแล้วก้อพูดว่าไหนบอยบอกว่าจะไม่ยุ้งไม่เกี่ยวกับนิอีกไงนุบอกว่าไม่รู้ดิเราก้อเลยบอกนุแค่นี้นะแล้วนุก้อวางเราก้อเลยลบเบอร์บอยออกจากเครื่องพอตอนค่ำมั่งบอยโทรมาหาเราก้อเลยถามว่าวันนี้บอยไปไหนมาบอยบอกว่าไปบ้านเพื่อนเราไม่เชื่อก้อเลยถามว่าบ้านเพื่อนหรือบ้านใครบอยบอกว่าบ้านเพื่อนจริงๆเราก้อไม่เชื่ออีกแถมอารมณ์เสียมากเมื่อรู้ว่าบอยไปหานิเราไม่โกรธที่บอยไปหานิแต่เราโกธรที่ว่าทำไมบอยยังเจ็บยังเสียใจไม่พอหรอถึงต้องไปที่นั่นบอยบอกว่าไปบ้านพี่แจ็ค บอยบอกว่าทำไมต้องฟังคนอื่นมากกว่าฟังบอยเราก้อเลยเชื่อไม่รู้ว่าทำไมเราถึงให้อภัยบอยทุกครั้งเลย จากนั้นเราก้อคุยกันตลอดจนถึงเดือนเมษายนคือวันสงกรานต์วันแรกเราไปเล่นกับเพื่อนที่ตลาดแขกแล้วมาเจอบอยที่ร้านวีคาร์เป็นที่ที่บอยเล่นเราก้อเลยอยู่กับบอย วันแรกก้อไม่มีปัญหาไร แต่พอวันที่สองเราก้อไปเล่นกับบอยอีก เล่นไปสักพักก้อมีกลุ่มวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งมันจับหน้าอกเรา เราบอกบอย แต่บอยกับไม่สนใจหรือเพราะว่าบอยกลัวไอ้พวกนั้นหรือป่าวเราก้อไม้เข้าใจอันนี้เราก้อไม่ได้คิดไรมากแต่พอพี่เราขอยืมโทรศัพท์มันมันกลับบอกว่าไม่เกี่ยวกันเราอึงมากกับคำนี้ที่มันพูดมาพอตอนเย็นเราก้อเลยโทรหาคิดว่าถ้าบอยรับเราก้อจะบอกบอยว่าดูแลตัวเองให้ดีนะต่อไปจะไม่มีหนิงอยู่แล้ว เราจะเลิกคุยกับบอยเลยแต่บอยกลับไม่รับอยู่สองวันบอยรับเราก้อเลยบอกว่าจะคุยแล้วก้อเครียร์เป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะได้เจอกันครั้งสุดท้ายบอยบอกว่าเออได้แล้วบอยบอกให้ไปหาที่บ้านเราก้อไปแต่ทำไมไม่รู้ว่าบอยไม่มาคุยกับเราก้อนานอยู่กว่าบอยจะมาแล้วก้อคุยกันไม่รู้ว่าทำไมวันนั้นเราต้องร้องไห้ด้วยไม่เข้าใจเหมือนกันวันนั้นและเป็นวันที่เรารู้ว่าเรา”รัก”บอยเราถึงยอมให้อภัยบอยได้ทุกอย่างแม้บอยจะไม่สนใจเราเลย แต่ก้อหวังว่าสักวันบอยจะรักเราบ้างแต่ก้อไม่รู้ว่าต้องรออีกนานแค่ไหนแต่ตอนนี้ก้อจะทำให้ดีที่สุดและอดทนที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อวันหนึ่งบอยจะหันมา

วันนี้ก้อเป็นอีกวันหนึ่งที่เรายังคงเสียใจร้องให้ให้บอยอีกครั้งเมื่อเราโทรหาแต่บอยกลับทำเหมือนไม่อยากคุยด้วยเราก้อเลยถามว่าบอยอยากคุยกับเขาป่าว บอยตอบว่าคุย แล้วเราก้อถามต่อว่า แล้วบอยชอบเขาหรือป่าวบอยบอกว่าชอบ เราก้อดีใจนะที่บอยพูดอย่างนี้แต่ในใจกลับคิดว่าคงพูดไปงั้นและบอยคงเก็บเราไว้คุยแก้เหงาแก้เบื่อมั่งรู้อย่างนี้เราก้อยังยอมทน ก้อทำไงได้ละเรารักบแยข้างเดียวก้อต้องยอมแบบนี้และเราจะทำอะไรขัดใจเขาได้ละไม่อยากเป็นแบบนี้เลยบอยหนิงไม่อย่างเป็นแบบนี้ หนิงอยากให้บอยสนใจ แคร์หนิง เป็นหว่งหนิงบ้าง ขอแค่นี้ก้อพอใจแล้ว หนิงจะรอ รอวันที่บอยเปิดใจรับหนิงบ้างรอแล้วก้อรอ

วันนี้ก้อเป็นอีกวันที่เสียใจเมื่อเราโทรไปบอยอยู่นออกบ้านพานุไปไหนไม่รู้แต่ตอนนั้นบอยก้อไม่ได้ขับรถแล้วนิก้อน่าจะคุยกับเราได้แต่บอยกลับไม่อยากคุยเราก้อรู้แต่เราอยากคุยกับบอยนิก้อยอมทนเพี่อที่จะคุยกับบอยแต่แล้วบอยกลับวางโทรศัพท์ทำให้เรารู้ว่าบอยไม่อยากคุยกับเรามากๆเราก้อเลยส่งข้อความไปว่าเราจะไม่หน้าด้านโทรหาคนที่เขาไม่อยากคุยด้วยก้อจะรอว่าวันไหนบอยจะโทรมาแต่คงนานมั่งเพราะบอยไม่เคยสนใจเราเลย เราจะรอต่อไปรอบอยโทรมาถ้าบอยไม่โทรมาเรากับบอยก้อคงไม่ได้คุยกันอีก รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ต่อไป

วันนี้หนิงก้อต้องรอให้บอยโทรมาแต่ก้อไม่มีเลยแม้แต่ยิงมาคงไม่สนเราแล้วจริงๆมั่งปลอบใจตัวเองว่าบอยไม่ว่างคงไม่มีเวลาโทรมาหรอกพรุ่งนี้อาจโทมาก้อด้ายรออีกวันเพื่อว่าบอยจะโทรมาหาเราบ้างวันนี้บอยทำงานหรือป่าวนะเราหวังว่าบอยคงไม่ลืมเราหรอกมั่งคิดถึงบอยวะคิดถึงมากด้วยอยากโทรไปคุยด้วยแต่ว่าไม่กล้าโทรไปบอยคงไม่ว่างคุยกับเราหรอกทนนะทนเตือนตัวเองเสมอว่าบอยคงแคร์เราบ้างไม่มากก้อน้อย หวังลมๆแล้งๆเฮอะ
อีกวันแล้วก้อไม่โทรมาวันนี้คงทำงานไม่ว่างหรอกตอนนี้ก้อเที่ยงแล้วบอยกินข้าวยังนะทำไรอยู่นะตอนนี้คิดถึงเราบ้างหรือป่าวไม่รู้แต่ตอนนี้เราคิดถึงบอยมากอยากโทรหาแต่กลัวบอยไม่รับโทรศัทพ์อะถ้าเราโทรไปจะว่างคุยกะเราหรือป่าวอยากไปหาบอยที่บ้านแต่ไม่กล้ากลัวบอยไม่ออกมาหาไม่อยากคุยกับเราอยากเจออยากเห็นหน้าจังทำไมเราไม่ดีตรงไหนหรอบอยถึงไม่สนใจเราเราไม่น่ารักหรอหรือว่าเรายุ้งกับบอยมากเกินไปจนบอยรำคาญไม่อยากคุยกับเรางั้นเราก้ออดทนและรออีกตามเคยรอแล้วก้อรอ
วันนี้เราไปบ้านเพื่อนที่สระบุรีบอยโทรหาเราแล้วถามว่าอยู่ไหนเราบอกว่าอยู่สระบุรีบอยคิดแต่ว่าเราไปหาแฟนเราไม่เข้าใจว่าจะมีเพื่อนอยู่สระบุรึไม่ได้หรอไม่เข้าใจเลย
วันนี้เราเจอบอยด้วยดีจังดีใจมากที่บอยบอกให้เราไปหาแต่ทำไมต้องกินเบียร์ด้วยไม่เข้าใจเลยวันนี้มีความสุขจังวันต่อไปขอให้ดีกว่านี้นะ
วันนี้บอยก้อโทรหาเราอีกตามเคยเหมือนเดิมไม่มีไรเปลี่ยนแต่โทรมาครั้งนี้เรากับบอยต้องเปลี่ยนแน่เลย บอยบอกเราว่านิโทรมาหาบอยทุกวันเลยบางครั้งก้อยิงมาบอยก้อโทรกลับแล้วเราละไม่มีค่าอะไรกับบอยเลยหรอไม่เคยสนใจ ไม่เคยแคร์เราบ้างเลย เป็นห่วงสักนิดก้อไม่เคย เอาเหอะเราเข้าใจบอยแล้วกันบอยยังรักนิอยู่เราก้อต้องยอมรับความจริง เรากับบอยเป็นเพื่อนกันก้อด้ายนิอย่าคิดมากเกินกว่านี้เลยไม่มีหวังหรอกเป็นเพื่อนก้อยังดี ดีกว่าไม่ได้ใกล้ชิด ไม่ได้คุยกับบอย เพื่อนยังไงก้อคือเพื่อนเป็นมากกว่านี้ไม่ได้หรอกว้าเศร้าอีกแล้ว เป็นได้แค่ที่ปรึกษา
วันนี้เป็นวันที่บอยหัวเราะเรา อย่างมากมายเราน่าขำมากเลยหรอมันคงตลกดีสำหรับบอย หัวเราะที่หลอกเราได้ สุดท้ายมันก้อเป็นเริ่องจริง
03/05/2008
วันนี้ วันที่ 4 พฤษภาพาคม 2551 เราต้องเลิกกับบอยจริงๆแล้วเพราะบอยพานิไปเดินคลองถมเดินจับมือกันด้วย ตัดใจ เราต้องลืมบอยได้เพราะบอยไม่ใช่ของเราก้อต้องคืนเขาไปเมื่อเจ้าของเขามาเอาคืนเตือนว่าไม่ใช่ของเราจำไว้ ในเมื่อบอยไม่เคยลืมนิได้บอยรักนิมากเราก้ออยากเห็นบอยมีความสุขเราก้อต้องยอมแม้จะเห็นบอยโง่ก้อตาม สิ้นสุดกันที ระหว่างเรากับบอย เราโนบอยหลอกมามากแล้ว จบกันแค่นี้
04/05/2008


เราเป็นผู้หญิงที่เลวและโง่มากเลยใช่ใหมทั้งๆที่เป็นแฟนของเพื่อนมันเราก้อยังไปรักมันโดยไม่คิดถึงความรู้สึกของอีกคนหนึ่ง


ถ้าบอยได้เข้ามาอ่านหรือว่าเพื่อนบอยอ่านเจอก้ออยากบอกว่าบันทึกนี้มันไม่มีโอกาสได้ให้บอยสักทีก้อเลยเอามาพิมใส่ที่นี้ไว้



จะรักกันไปถึงไหน
เมื่อไหร่จะเลิกกับเขา ฉันรออยู่รู้หรือเปล่า
อยากให้เทอทิ้งเขาเสียที
เทอเองต้องเจ็บเพราะเขา
เทอควรเข้าใจสักที
อยากให้รองมองคนๆนี้สักครั้งหนึ่ง
แอบรู้ว่าเขาไม่ดีกับเทอนะ
เมื่อเผลอเขามีใครเคียงข้าง
ที่มันไม่ใช่เทอ
ก้อเห็นว่าเทอนั้นหลงเชื่อแต่เขา
นั่งตามัวรู้หรือเป่ลา
อย่าให้เขาคอยหลอกเทอ
อย่าบอกว่าไม่ใช่เรื่องของฉัน
แค่เราไม่ได้รักกัน
แต่ฉันนั้นรักเทอ
อยากบอก ทางเลือกยังมีเสมอ
มันก้อแค่ห่วงเทอ
อยากให้เจอคนดีกว่านี้
ก้อรักแค่หวังดีคงไม่ผิดมั้ง
ก้อไม่ได้ยุงแยงให้เลิกกัน
แต่แค่แอบหวังอยู่ข้างใน
ไม่รู้ว่าเทอจะเข้าใจไหม
ก้อเขาไม่ดีช่วยไม่ได้
อดใจไม่ไหวต้องบอกเทอ
เปิดโอกาสให้คนอย่างฉันได้ไหม

จาก ถึงบอย(เด็กไทยเยอรมัน สระบุรี ตอนนี้ฝึกงานแล้ว)

หน้า [1]: 2: