ชีวิตนำเน่า
ฉัน..เป็นอีกคนหนึ่งที่มีเรื่องราวความรักที่ไม่อาจจะลืมไปได้เลยในชีวิตนี้ บางครั้งก็คิดว่าอยากฆ่าตัวตายเพื่อจะได้ไปเกิดใหม่จะได้ลืมเรื่องราวร้าย ๆ ในชีวิตไปให้หมด เรื่องเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 13 ปีก่อนฉันได้พบรักกับผู้ชายคนหนึ่งที่จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งเป็นรักครั้งแรกของฉันที่ไม่อาจลืมไปได้เลย ฉันหลงรักเขาตั้งแต่ตอนงานศพพ่อของเขา และเราก็สนิทกันเรื่อยมา แต่แม่ของฉันไม่ชอบเพราะฉันมีอายุแค่ย่าง 16 ปี และน้องสาวของฉันก็คอยกีดกันตลอดเพราะเชื่อแม่ ระหว่างที่คบกันเราไม่เคยบอกรักซึ่งกันและกันเลย แต่เราก็รู้สึกถึงความในใจที่มีต่อกันดี เราคบกันอยู่ไม่นาน แม่ของฉันก็พาย้ายบ้านไปอยู่ที่อื่นในตอนกลางดึก ซึ่งฉันไม่มีโอกาสได้รำลากัน แม่พาฉันไปอยู่ที่จังหวัดราชบุรี ฉันนั่งร้องไห้อยู่ทุกวัน เคยเขียนจดหมายจะส่งถึงเขาแต่ก็ถูกแม่จับได้ซะก่อน ฉันเสียใจมากจนหนีแม่ไปอยู่กับย่าแต่แม่ก็ไปตามกลับมาอีก จนกระทั่งได้ย้ายมาอยู่ที่บ้านเกิดที่จังหวัดชลบุรีก็ได้ไปทำงานโรงงานผลิตชิ้นแห่งหนึ่ง มีเพื่อนมากมายจนลืมเขาไปได้บ้าง แต่ก็ยังมีบางช่วงเวลาที่คิดถึงเสมอ เพื่อนได้แนะนำเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งให้รู้จัก แล้วก็คบกันอยู่ประมาณ 8 เดือนก็เลิกกัน วันที่แฟนบอกเลิกฉันเสียใจมาก เที่ยวไปเรื่อยเปื่อยจนไปเจอกับผู้ชายคนหนึ่งในงานลอยกระทง เขาเป็นคนพูดจาเพราะและฉันก็ตกหลุมรักเขาในเวลาไม่นาน แล้วเราก็มีอะไรกัน ฉันอยู่กับเขาได้ประมาณ 4 เดือนก็ต้องเลิกกัน เพราะฉันทนความเจ้าชู้ของเขาไม่ไหว ตลอเดเวลาที่อยู่ด้วยกัน ฉันคิดว่าเขารักฉัน แต่เปล่าเลย เขาก็เป็นแค่เสือผุ้หญิงคนหนึ่งที่คบผู้หญิงไม่เลือก และมีอะไรกับทุกคน ฉันทำงานเอาเงินมาให้เขาใช้เพราะฉันรักเขาทั้ง ๆ ที่เขาพูดอยู่ตลอดเวลาว่าไม่เคยรักฉันเลย บางครั้งก็ถูกตบตี ทำร้ายร่างกายเพราะความหึงของฉันที่เขาไม่ชอบเขาไม่เคยบอกใครเลยว่าฉันเป็นอะไรกับเขา แต่ฉันก็ทนเพื่อจะได้อยู่กับเขา จนในที่สุดก็ทนไม่ได้ หลังจากเลิกกันฉันได้กลับไปเยี่ยมแฟนคนแรกของฉันอีกครั้งที่สมุทรปราการ พอได้พบและเห็นว่าเขายังไม่มีใคร และได้รู้จากแม่ของเขาว่าตอนที่ฉันจากไป เขาเสียใจมากฉันก็ยิ่งรักเขามากขึ้น ฉันมีเขาอยู่ในหัวใจตลอด 3 ปีที่ผ่านมาแต่ไม่กล้าที่จะไปหาเขา จนมาถึงวันนี้ เมื่อ 10 ปีที่แล้ว ฉันและเขาได้มีอะไรกันโดยที่ฉันไม่รู้ตัวเลยว่าฉันได้ตั้งท้องกับแฟนที่เพิ่งเลิกกันไป ฉันได้เจอหน้ากันอยู่เพียง 2-3 ครั้ง พอฉันกลับมาบ้าน ฉันก็อาการไม่สบายอยู่บ่อยครั้งจนทำงานไม่ไหวต้องลาออกมา และไปหาหมอปรากฏว่าฉันท้อง ฉันอึ้งไปเลยพูดไม่ออก ความฝันที่ฉันคิดไว้ว่าจะได้แต่งงานกับคนที่ฉันรักต้องพังทลายลง เขาไม่โทรมาหาฉันอีกเลย ฉันได้ไปหาเขาที่บ้านก็ไม่เจอ เจอแต่แม่ของเขาซึ่งท่านก็ไม่อยากให้เราคบกันเพราะคิดว่าฉันไปหลอกลูกชายเขา ฉันคิดจะกระโดดนำฆ่าตัวตาย แต่ก็เป็นห่วงกลัวแม่จะเสียใจ จึงไม่ทำนั่งรถกลับมาบ้านก็ร้องไห้มาตลอดทางแบบไม่อายสายตาใคร นับจากวันนั้นถึงวันนี้เป็นเวลา 10 ปีมาแล้วที่ฉันไม่ได้เจอเขาอีกเลย แต่ฉันก็เก็บลูกเอาไว้ไม่ได้ทำแท้งออก ฉันลำบากมากในตอนที่คลอกลูกใหม่ ๆ มีผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นพี่ชายของพี่เขยที่เป็ญาติกันมาชอบ ฉันเห็นว่าเขาเป็นคนดี รักลูกฉัน แม่จะมีลูกติดแต่ก็ไม่ได้อยู่ด้วย ทำให้ฉันตกลงปลงใจอยู่กินกับเขา ตอนแรกเขาก็ดีกับฉันทุกอย่าง แต่พออยู่กันได้ประมาณ 2 ปี ลูกของเขา 2 คที่ไม่เคยอยู่กับเขาเลยก็ถูกญาติส่งมาให้อยู่ด้วย ซึ่งนั่นคือปัญหาของฉัน ฉันทำดีด้วยทุกอย่าง แต่เด็ก 2 คนนี้ถูกเลี้ยงมาแบบคนที่ใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย ในขณะที่ฉันประหยัดมาก ฉันถูกเด็ก 2 คนด่าว่าตลอดเวลา ซึ่งบางครั้งก็ทะเลาะกันบ่อยเนื่องจากเด็ก 2 คนนี้เป็นเด็กก้าวร้าว ขี้ขโมย ขโมยทุกอย่างที่เป็นของฉัน ทั้งเงิน โทรศัพท์มือถือ แม้กระทั่งเสื้อในกางเกงในก็ยังขโมย (เรื่องจริง) นับวันฉันกับสามีก็ยิ่งทะเลาะกันมากขึ้นทุกวัน ๆ เมื่อ 2 อาทิตย์ที่แล้ว แม่ฉันได้ไปหาเพื่อนที่สมุทรปราการแล้วไม่เจอ แม่ฉันได้ไปที่บ้านแฟนคนแรกของฉัน แต่ไม่เจอใครคนข้างบ้านบอกว่ายังไม่ได้แต่งงาน ฉันดีใจมาก ตอนแรกคิดว่าจะไปเที่ยวหาเขา แต่ฉันก็ไม่กล้า กลัวว่าจะมีปัญหาและที่สำคัญกลัวว่าเขาจะไม่อยากเจอฉัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันไม่ต้องการเลย ฉันอยากเก็บความรู้สึกดี ๆ และความรักที่ฉันมีให้เขาไว้ตลอดไป เป็นรักที่ไม่ต้องการได้เขามาครอบครอง แค่ขอให้เห็นเขามีความสุขก็ดีใจแล้ว แต่อยากจะให้เขารู้ว่าตอนนั้นที่ฉันท้อง ฉันไม่รู้จริง ๆ ฉันกลัวว่าเขาจะคิดว่าฉันไปหลอกลวงเขา โดยหวังจะให้เขาเป็นพ่อของลูก แต่จริง ๆ แล้วไมใช่เลย อยากจะขอโทษอยากพบ อยากเห็นหน้าและพูดคุยด้วยแต่ก็ไม่กล้าไปหาจริง ๆ
|
เลือกชุดสัญลักษณ์แสดงอารมณ์