ถึงชายสารเลว



จำได้มั้ยมีผู้หญิงคนนึงยืนเคาะประตูอยู่หน้าห้อง ..... ปากก็พูดว่าเปิดประตูให้หน่อย..ได้มั้ย.. ขอร้องเถิด.. หลายตั้งหลายครั้ง แต่ผู้ชายที่อยู่ข้างในไม่แคร์คำอ้อนวอนเหล่านั้น กลับสมเพชเวทนา - รำคาญ - น่าเบื่อ ...รู้มั้ยมันก็แค่ประตูบานเดียวที่กั้นหญิงและชายคู่นี้ แต่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นกลับแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ลองนึกถึงจิตใจของหญิงคนนั้นสิ ว่าทรมานแค่ไหน ที่ต้องรับรู้ว่าชายคนรักของเธอกับหญิงอื่นอยู่อีกด้านนึงของประตูที่เธอยืนอยู่ ซึ่งไม่รู้ว่าอีกด้านของประตูนั้นเป็นยังงัยมีความสุขแค่ไหน ..แค่ วินาทีเดียวก็แสนสาหัสแล้ว ชายคนนั้นเขาคงจำได้ว่าช่วงเวลานั้นนานและบ่อยแค่ไหน.....

ในที่สุดเธอก็กลับไปในที่ของเธอด้วยหัวใจที่แตกสลาย อยู่กับตัวเอง ร้องไห้เสียใจ ทบทวนแล้ว ไตร่ตรองอีก ไม่เข้าใจในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นว่าเธอผิดตรงไหน และถ้าผิดจริงมันคงร้ายแรงมากๆ ถึงได้รับการลงโทษแบบนี้จากคนรัก ...คนที่คบชู้คือเธอเหรอ...เปลี่ยนผู้ชายเป็นว่าเล่นก็คงเธออีกนั่นแหละ.. เธอเป็นเด็กเที่ยวเหรอ...เธอตอแหลเหรอ...เธอไม่เคยซักผ้า รีดผ้า บีด นวด หาข้าวปลาให้กิน หรือที่เธอทำไป เป็นแค่การสร้างภาพเหรอ...หรือว่าเธอตามไปทุกที่ที่เขาออกไปข้างนอก ราวีความเป็นส่วนตัวของเขา หรือว่าเธอไปเป็นภาระของเขา หรือว่าเธอนิสัยไม่ดี นิสัยเสีย เอาแต่ใจมากๆ จนเขารับไม่ได้ ....อย่าคิดตั้งคำถามให้ปวดหัวไปมากกว่านี้เลย สรุปแล้ว ชายคนนั้นเขาก็ไล่เธอ..ให้ไปซะ..อย่างสิ่งของที่ไร้ค่า.. เขาลืมคิดไปว่าหญิงคนนั้นก็แค่มนุษย์ธรรมดาคนนึง มีจิตใจและหัวใจ มีเลือดเนื้อ มีความรู้สึก เป็นสิ่งมีชีวิตนะ....

เธอเติบโตมาในครอบครัวที่ไม่ได้ร่ำรวยและก็ไม่ได้ยากจน หาเช้ากินค่ำ พ่อแม่ไม่เคยตี ตามใจ ประสบความสำเร็จทุกเรื่องในระดับหนึ่ง พ่อแม่ของเธอเขาสอนลูกๆ รู้จักคิดมาตั้งแต่เด็กๆ แค่ประโยคเดียว ว่า.. พ่อแม่ไม่มีสมบัติอะไรจะให้ อยากได้ก็ทำเอาเอง แต่สิ่งที่ให้ได้ก็คือการศึกษา ....ตั้งแต่เด็กจนโตหญิงคนนั้นไม่เคยให้ความเดือดร้อน มีแต่ความภาคภูมิใจที่เธอทำด้วยตัวเองทั้งนั้น เธอคิดเป็น ให้เป็น อยู่ในสังคมได้ทุกสังคม รู้จักคนหลายระดับหลายอาชีพ มีเพื่อนฝูงที่จริงใจค่อนข้างเยอะ มีโอกาสที่ดีในชีวิตมากมาย เธอไม่ใช่แค่คนคิดได้-แต่เธอเป็นคนคิดเป็น แต่ทำไมเธอถึง ยอมเสียใจ อดทน ต่อสู้กับความรู้สึกที่เลวร้ายจากคนรักตลอดเวลาเพื่อ..อะไร โดนกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ให้อภัยทุกครั้ง ใช่มั้ย......เธอผ่านสิ่งเหล่านั้นมาได้อย่างแสนสาหัส ก็เพื่อต้องการอยู่ใกล้ๆ เขาก็แค่นั้น แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับเป็นแค่คนที่ไร้-คุณค่า-ของชายคนนี้ หญิงคนนั้นจึงบอกกับตัวเองว่า อย่าไปฝากอนาคตกับคนที่ไม่เห็นคุณค่าของเธอ...ยังมีคนอีกมากมายที่เห็นสิ่งนั้นของเธอ.....

จาก อิน-ทา